Internationale bescherming van de privacy? 

De actualiteit: De Communications Decency Act is aangenomen in de VS, "3/4 van de kunstgeschiedenis is nu verboden verklaard". 

Propaganda, doet het er wat toe. Wij tegen zij. 

Wie, Wat, Waarom

Propaganda vertelt:
-  Wie de tegenstander is. In de golfoorlog was Sadam Hussein gelijk aan Hitler bijvoorbeeld. 

-  Wat de anderen de anderen van plan zijn, dat ze ons willen overvallen, onze vrouwen willen verkrachten etcetera. 

-  Waarom wij het morele gelijk aan onze kant hebben, waarom er een conflict is er waarom dat een gerechtvaardigd conflict is. 

Kan je iets doen tegen propaganda?

Conflicten tussen naties en propaganda zijn met elkaar verbonden en aangezien er geen aanwijzingen zijn dat de conflicten zullen stoppen kan je wel aannemen dat de propaganda ook niet zal stoppen. De geschiedenis van de mensheid kenmerkt zich door het onvermogen om van fouten te leren. Lees in dat verband March of folie van Barbara Tuchman, ze schrijft daar prachtig over. Vooral politici lijden aan imbicilitas, kunnen niet van fouten leren. 

Een verbod op propaganda zal weinig uithalen omdat propaganda *hoort* bij het conflict. 

Is het misschien mogelijk om die merkwaardige samenzwering tussen journalisten en de oorlogspropaganda te voorkomen. Nee, want dan spelen de volgende mechanismen mee: 

-  Patriotisme. Als het land op het spel staat is het voor journalisten erg moeilijk om *niet* patriotistisch te zijn. 

-  Ontzag voor het gezag, men is voornamelijk geinteresseerd in de mening van het gezag. En zeker in conflicten zal men direct naar de machtshebbers gaan voor informatie. 

-  Gewone mensen zijn afwezig in de media. De verhalen van de gewone mensen die de werkelijkheid vormen komen niet aan bod. Dat is niet zo vreemd natuurlijk want de definitie van nieuws vereist dat het nieuws, ongebruikelijk moet zijn. 

In het algemeen is het triest gesteld met de internationale berichtgeving als het van een afstand bekijkt. Stel dat een marsmannetje kennis komt maken en zijn wereldbeeld laat bepalen door een dagje televisienieuws. Dan ziet hij dat er ongeveer twaalf landen zijn met leiders van voornamelijk blanke, 50+ mannen en voor de rest is er niets op deze wereld... 

De kenmerken van internationale nieuwsvoorziening: 

-  het gaat voornamelijk over onszelf, ons eigen land. - het uitzonderlijke krijgt meer aandacht, maar dat moet uitzonderlijker zijn naarmate de afstand toeneemt. - het heeft een incidenteel karakter, alsof er geen geschiedenis is. - stereotypering, voornamelijk bij mensen op een afstand. Dat is een hulpmiddel om het te begrijpen, je deelt vreemden in in groepen. Maar dat werkt in beide richtingen natuurlijk. 

Hoe komt die vertekening?

De meeste studies op dit terrein kijken alleen naar de nieuwsmakers (Mr. Gates). Die nieuwsmakers hebben dezelfde vertekeningen als andere mensen, daar komt nog bij dat er ze onder druk functioneren zoals intimidatie, censuur, oorlogsgevaar. Lees hierover het boek van Mort Rosenblum 'Who Stole The News". 

Zie het in een driehoeksrelatie tussen journalisten, het publiek en de bazen, de nieuwsorganisaties. Het publiek krijgt het nieuws dat ze verdient, men is namelijk zeer tevreden over de huidige berichtgeving (golfoorlog bv.). De nieuwsorganisaties hanteren steeds meer commerciele criteria; als het entertainment gehalte toeneemt, neemt het investigative journalism af. 

Internationale kwaliteitsnormen van de VN 

De kwaliteitsnormen moet een ieder zelf opstellen. In 1894 begon de discussie over de kwaliteit van de berichtgeving al. In 1931 is er zelfs even een Internationaal Tribunaal voor de Journalistiek geweest in Den Haag maar toen kwam de oorlog en is het verdwenen. 

Na de WO2 heeft de International Federation for Journalists een beroepscode opgesteld. Daar zijn de nationale codes op gebaseerd. De grondbeginselen hierin zijn: 

-  Vrijheid. Journalisten moeten zich inzetten voor de vrijheid van informatie. - Waarheid. Journalisten moeten de waarheid doorgeven, streven naar objectiviteit. - Eerlijkheid. Journalisten moeten eerlijk zijn over waar men de informatie vandaan heeft en moet foute informatie kunnen rectificeren. - Vertrouwelijkheid. Bronnen moeten erop kunnen vertrouwen dat de anonimiteit gegarandeerd is. - De universele grondrechten van de mens moeten gerespecteerd worden zoals het recht op privacy, niet discrimeren. - Integreteit. Journalisten moeten integer blijven, mogen niet plagieren, geen steekpenningen aannemen. 

Zo'n beroepscode kan journalisten dezelfde respectabiliteit geven als andere beroepsgroepen met een code zoals de medici en juristen. Voor journalisten is het veel pijnlijker om fouten te maken, als medici fouten maken worden ze begraven, als rechters fouten maken opgehangen maar als journalisten fouten maken komt het op de voorpagina... 

De problemen met zo'n beroepscode:

-  De grondslag voor de grondbeginselen passen beter in een homogene (godsdienstige) samenleving. In een wereld zonder -ismen en godsdiensten wordt het moeilijker grondbeginselen te beargumenteren. Waarheid? Objectiviteit? Daarover kan je nog overeenstemming komen met gelijke interpretaties anders wordt het moeilijk. 

-  De grondbeginselen zelf kunnen ook in botsting komen omdat ze geen consistent geheel vormen. 

-  De definitie van de beroepsgroep is moeilijk, voor wie geldt de code? Wie is journalist? Het probleem is dat de codes zijn opgesteld voor de individuele journalisten en niet voor organisaties, het is geen code voor de werkgever dus elke individuele journalist moet zelf oordelen. 

-  Omdat het een vrijwillige afspraak is, is er ook geen straf maar zelfregulering. 

Daarnaast is er ook nog externe pressie, het staat onder druk van: - bronnen, daar dank je je verhaal aan maar krijg je wel te maken met embargo's, desinformatie, censuur. De bron kan jou voor zijn karretje willen spannen. - het bedrijf waarin de journalist werkt, die staat namelijk weer onder druk van - de markt, moet commercieel opereren. Dit geeft problemen die niet door codes te ondervangen zijn. Meer over de marktdruk in Trends: 

-  checkbookjournalism, verhaal verkopen aan de hoogste bieder; - undercover journalisme, waarbij de journalist zich voordoet als iemand anders, dat ondermijnt de beroepscode maar komt een goed verhaal ten goede. - infotainment, 'onderhoudende verhalen', gebeurtenissen naspelen, fake-journalism, er wordt steeds meer gesuggereerd. Op den duur wordt er iets gesuggereerd dat nooit is gebeurd! 

Er zijn twee oplossingen.

1 het publiek neemt een grotere verantwoordelijkheid, waarom heeft men geen problemen met eenzijdige informatie? 2 de journalistiek moet de pretentie van waarheid weg doen. Men moet erbij vermelden dat het een subjectieve interpretatie is.